Een goede buur..

Dat het belangrijk is om fijne buren te hebben wist ik altijd al. Het is natuurlijk niet iets wat perse moet. Kijk maar eens hoeveel mensen hun eigen buren niet eens kennen, en hoeveel mensen hebben ruzie met hun buren? Dus nee, het is zéker geen must. Maar wel gewoon heel erg fijn!

Toen wij ons eerste huisje in Sint Hubert kochten wisten we van tevoren nog niet of we leuke buren gingen krijgen. Achteraf kwamen we daar gelukkig heel erg goed mee weg. Het waren ontzettend fijne mensen dat absoluut. Maar wel wat jongere mensen net als ons, met een heel druk leven. En ook dat is écht geen probleem. We konden terugvallen op elkaar wanneer dit nodig was, maar we konden elkaar ook goed weken niet tegen komen of zien.

Dat is hier in Mill toch écht wel anders. We hebben ontzettend fijne en leuke buren. Altijd in voor een praatje én ontzettend gek op onze kids. We hebben een gezin als buren en 2 oudere mensen. Wanneer zij thuis komen staat Wout al bij de poort opa en oma te roepen. Ja hij noemt ze écht opa en oma. Als ze Wout zien staan vragen ze altijd wel even of ze hem mee mogen nemen om iets lekkers te halen. Wout vind het helemaal geweldig. Ook als de klein kindjes van de buren er zijn komen ze Wout wel eens halen omdat de klein kindjes met hem willen spelen. Zo leuk! Wout is er helemaal op zijn gemakje en weet alles al ongeveer te liggen. Hij voelt zich daar zo ontzettend thuis, voor ons echt genieten! En heel belangrijk, als er iets is hoeven we maar een gil te geven en ze staan er. Toen Wout met zijn hoofd op de tafel gevallen was ging Theo met mij mee naar het ziekenhuis en Martha bleef bij Juul. Sander moest toen werken dus ik was zó blij met hun hulp!

Dan hebben we nog de buren aan de andere kant. Een heel fijn gezin waar we ook altijd op terug kunnen vallen. Als we even in nood zitten met de kids of iets dergelijks hoeven we maar iets te vragen en ze staan er. Dan hebben we nog ons buurmeisje, hun dochter. Zij is ook zo gek op onze Wout en vraagt regelmatig of ze even met hem mag komen spelen. Als Dian dan voor de deur staat leeft hij helemaal op. Vervolgens kunnen ze uren spelen en dat is zo genieten voor mij. Ik heb wat meer tijd voor Juul en Wout krijgt toch veel aandacht.

Ik ben zo ontzettend dankbaar voor onze buren. Ik hoop echt oprecht dat als we dalijk weer een eigen huis gevonden hebben, we ook zo’n fijne buren terug krijgen. Het allerliefste zou ik ze meenemen haha!

Hebben jullie ook zo’n fijne band met je buren?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.