Werk aan de winkel!

Laatst deelde ik met jullie in een blog mijn onzekerheden. Dit zijn er namelijk best wel wat. Zoveel dat ik er zelf echt gewoon schijtziek (sorry voor mn taalgebruik) van word!

Tijd dus om die onzekerheid aan te pakken en erboven te gaan staan! Dit gaat natuurlijk niet in een keer en het klinkt veel makkelijker dan dat het voor mij is. Wél ben ik nadat ik de blog online had staan meteen begonnen om mezelf in het diepe te gaan gooien.

Zo ben ik voor de allereerste keer ALLEEN naar de sportschool gegaan. En jeetje wat was ik trots op mezelf. Degene die mij op Instagram volgen hebben het vast al wel gezien.

Ik ging na mijn werk de uitdaging aan. Met een brok in mijn keel en een piepstemmetje op zak liep ik de sportschool binnen. Ik kocht een slotje met een cijferslot voor de kluisjes. Alleen toen moest dat slotje ook nog juist ingesteld worden.. SHIT! Hoe werkt dat dan???? Bij de balie kon de medewerker mij niet helpen. Een oudere vrouw die het zelf ook niet goed snapte. Dus ik alle moed bij elkaar geraapt om het aan iemand te vragen in de kleedkamer. Yes i did it! Nu een keer niemand die het voor mij op kon lossen of kon zeggen ik vraag het wel even kel, nee ik moest dit keer alles zelf doen. Super trots dat ik was dat ik deze stappen al meteen gezet had. Alleen naar de sportschool én hulp gevraagd aan een vreemde.

Na deze stap besloot ik mezelf nog meer in het diepe te gooien door naar een Meet&greet te gaan van iemand die ik van vroeger ken. Oh wat vond ik dat spannend! Ondanks dat ik er 2 al kende van vroeger en 1 dan instagram scheet ik 7 kleuren stront. Figuurlijk uiteraard. Maar daar ging ik zondag helemaal alleen richting Uden. Ik had al met Mathiske afgesproken te verzamelen bij de parkeerplaats. Zo hoefden we beidde niet alleen naar binnen en konden we elkaar alvast leren kennen.

Ik was iets eerder als mathiske en trof 2 jonge dames aan op de parkeerplaats. Sowieso dat zei ook naar vive toe gingen, dus ik raapte weer de moed bijeen en stapte op hun af. Nu ik dit typ sta ik er zelf nog van te kijken. Ik die op 2 compleet vreemde mensen voor mij afstap. Dat gaat normaal echt niet samen zeg maar. Maar ook dit deed ik even! Eenmaal toen we binnenkwamen moest ik echt even de kat uit de boom kijken zoals ze dat zo mooi noemen. 25 vreemde dames in een ruimte die elkaar niet kennen. Ik kwam langzaamaan steeds een beetje losser en heb echt een geweldig leuke middag gehad! Hele lieve leuke meiden leren kennen, gezellig bijgekletst én leuke items geshopt. Mijn dag kon niet meer stuk. Ik had zoveel dingen overwonnen voor mezelf! Voelt echt zo goed!

Verder ben ik maandag naar de sportschool gegaan, wederom alleen. Lekker in de middag even uitkuren en fitter worden. Heerlijk! Maaaaar, daar kwam ik op een puntje waarbij ik wéér hulp moest vragen. Ik snapte de apparaten namelijk nog niet allemaal. Ik trof een medewerkster aan in de kleedkamer en dacht nu of nooit. Ik vroeg of ze me een beetje op weg wou en kon helpen door een kleine uitleg te geven. Hele vriendelijke en enthousiaste vrouw en liep meteen mee. Ik ben een stuk wijzer geworden daar. Niet alleen door de apparaten maar ook door weer een leermoment en het gewoon doen.

Voor sommige van jullie zijn dit allemaal super normale dingen. Ik geloof ook echt wel dat er mensen zijn die dit lezen en denken meid stel je niet zo aan. Ik snap jullie reactie, maar voor mij is zoiets gewoon heel moeilijk. Langzaamaan beetje bij beetje kom ik steeds verder en dwing ik mezelf op een zekere maar rustige wijze steeds meer dingen te doen die ik normaal nooit zou doen. Voor nu ben ik echt super trots op hetgeen ik nu bereikt heb in zo’n korte tijd. Ik hoop dat ik dit vol ga houden en die vervelende angsten en onzekerheden eindelijk de baas kan worden. Ooit gaat me dat vast wel lukken. Het kost alleen wat tijd.

Bedankt weer voor het lezen en tot de volgende blog!

Heb jij ook onzekerheden waarmee je in de knoop ligt?

13 Comments

  1. Super knap van je. Ik heb ook zo mijn onzekerheden met dingen alleen moeten doen. tegenwoordig is het makkelijker, als je ergens staat pak je je mobiel, dat had je vroeger niet. Dan stond ik om me heen te kijken angstig.Tegenwoordig durf ik meer ergens alleen op af te stappen.

    Like

  2. Herkenbaar hoor ik denk dat we allemaal wel zo onze onzekerheden hebben. Zelf ben ik nu zwanger en daardoor voel ik me onzekerder over mijn uiterlijk, terwijl dat er gewoon bij hoort een buikje en uiteraard nergens voor nodig is. Knap dat je er voor gaat en er wat mee probeert te doen.

    Like

Laat een reactie achter op Nicole Orriëns Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.