Het aanzoek..

Hallo allemaal!

Laatst postte ik op mijn instagrampagina in mijn verhaal de vraag of jullie het leuk zouden vinden om blogjes te lezen over het reilen en zeilen voor en over onze bruiloft. Wat ik niet verwacht had, was dat er zóveel enthousiaste reacties op zouden komen dus bij deze ga ik beginnen met vandaag een blog over het aanzoek.

Inmiddels is het aanzoek alweer bijna 2 jaar geleden! Ondanks dat we alweer een geruime tijd verder zijn weet ik het nog als de dag van gisteren. Het was namelijk op mijn verjaardag dat Sander mij ten huwelijk vroeg. We gingen in de avond samen uiteten omdat ik op een donderdag jarig was. De éérste keer dat wij op mijn verjaardag eens écht iets samen gingen doen. Voor ons heel fijn want mijn verjaardag is namelijk ook onze ‘verkeringsdatum’. We zijn samen gekomen op 29-09-2008. Nu was het inmiddels al 29-09-2016. 8 jaar verder maar liefst. Maargoed, waar we normaal altijd mijn verjaardag gewoon vieren, deden we dat dit keer net even wat anders. Want wat niemand toen nog wist was dat wij in verwachting waren van Wout. Je kunt je nu wel voorstellen hoe wij daar lekker kneuterig samen hebben gezeten in het restaurant. Helemaal fantaserend over dat het volgend jaar allemaal anders zou zijn omdat er dan een kleine baby bij zou komen! We genoten intens van de avond en het lekkere eten. We zaten in Wanroij bij Bijties. Lekker dicht bij huis ook gewoon want dat is wat Sander het allerfijnste vind.

Ik merkte op een moment dat Sander nogal ongemakkelijk in zijn borstzak aan het graaien was. Hij had ook in de gaten dat ik dit zag en verbloemde het met dat hij eigenlijk een sigaretje wou gaan roken maar dit eigenlijk voor mij niet wou doen. ( Hij rookte toen nog) Wat ik niet wist maar hij wel, was dat hij in werkelijkheid de ring wou pakken maar het doosje in zijn binnenzak bleef steken haha. Achteraf lekker knullig maar we konden er wel om lachen! Een paar minuten verder probeerde hij het nog eens en dit keer kreeg hij het doosje er wel uit. Ik werd lichtelijk ongemakkelijk omdat Sander altijd had geroepen dat hij nooit zou willen trouwen dus ik had het eigenlijk niet verwacht en dacht gewoon dat dit een leuk verjaardag cadeautje zou zijn. Leuk gedacht maar toen kwam de vraag hoe ik het zou vinden om dezelfde achternaam als ons gezinnetje te krijgen? Ik stond een beetje met mijn mond vol tanden en wist niet goed of hij bedoelde dat hij nu wilde trouwen of ja wat bedoelde hij eigenlijk? Zo lekker snugger als ik ben vraag ik het hem gewoon op de man af. Bedoel je dat je wil trouwen? Ja was het antwoord. Helemaal overdonderd en hartstikke blij zei ik natuurlijk ja! Want hallo, ik wou tenslotte super graag dezelfde achternaam als ons gezinnetje. Ik wil er ook bij horen haha! We waren naderhand vrij snel klaar met eten en hadden nog een feest van een vriend van ons die was geslaagd voor school. We gingen hier nog even heen en konden natuurlijk meteen mijn ring showen! Helemaal happy ben ik ermee!

Waar we van tevoren altijd hebben geroepen klein te willen trouwen, en waar ik dat nog steeds wel zou willen. Is het ondertussen allemaal een stuk groter geworden dan eigenlijk de bedoeling. Maar hierover vertel ik jullie in een andere blog meer. Jullie zijn nu op de hoogte over hoe het aanzoek is gegaan. Mochten jullie benieuwd zijn naar de rest blijf dan vooral mijn blog volgen!

Ben jij ook ooit ten huwelijk gevraagd? Zo ja, hoe?

20180716_195634191337489.jpg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.