Van werken naar ziektewet..

ziektew

Tja zoals je al een beetje uit de titel kunt opmaken ben ik sinds deze week met 29 weken zwangerschap de ziektewet ingegaan. Nu al? Ja nu al.. En jongens wat heb ik hier een potje van zitten balen en nog! Helaas is het niet anders en zal ik er echt aan toe moeten geven. ( al duurde het wel even voordat bij mij dat knopje omging dat mijn zwangerschap belangrijker is dan werken..)

Zoals ik eerder al vermeld heb loop ik eigenlijk al vanaf de 14 weken met hele erge rugklachten rond. Iedere keer toch gaan werken en gewoon door doen want hey je bent tenslotte maar zwanger en het is geen ziekte hé !  Dit is dus hoe ik er zelf tegenaan keek. achteraf heel stom natuurlijk. Maar toch ging ik steeds iedere keer weer trouw werken en deed ik mijn ding op het werk. En natuurlijk niet de dingen die ik voorheen deed zoals de grote zakken vracht etc. Maar dan nu aan de kassa en daar de kleine vrachtjes wegwerken en de klanten helpen. Omdat ik 2 koopavonden werk in de week hoef ik hier ook pas om 1 uur te beginnen. Wat er alleen op een gegeven moment qua ritme insloop was natuurlijk niet echt héél ideaal. Zo ging ik savonds na het werken vrijwel meteen naar bed van de pijn. Hier heb ik een elektrische deken liggen voor mijn rug zodat die rust krijgt. Vervolgens lag ik de volgende dag tot 11 uur plat zodat mijn rug bij kon komen en ik enigzins weer iets kon ondernemen. Geloof t of niet maar echt waar. Dan was mijn rug een beetje tot rust gekomen de woensdag en kwam de volgende werkdag er weer aan. Donderdags werk ik altijd de hele dag dus was deze uiteraard weer heel pittig omdat mijn rug dan minder lang rust had gehad in bed. Dus donderdags thuis van het werk.. Eten, douchen, GTST kijken en naar bed met een beetje geluk kon ik het tot 9 uur/half 10 rekken om toch een beetje avond met Sander samen te hebben. Je voelt natuurlijk al aankomen dat ik die vrijdags weer tot 11 uur plat lag om maar weer bij te komen om vervolgens om 1 uur te beginnen en het tot 9 uur vol te kunnen houden. En ik moet je toegeven dat ik echt wel eens een potje heb zitten janken puur omdat ik er zóó van baalde dat ik zo’n pijn had. ( hebben we nog niet gesproken over hoeveel tranen er van de pijn gerold hebben maar ach alles voor ons mannetje toch!)

Zo hebben mijn dagen er eigenlijk continue uitgezien. En ja ik ga al vanaf de 14 weken iedere week trouw naar de fysiotherapie waar ik los gemasseerd word en ik oefeningen van meekreeg. En in het begin wou dit nog wel helpen maar naarmate mijn buik en borsten groeien werd het allemaal nog zwaarder.  Ik heb dit nu tot de 29 weken uit kunnen zingen en toen was het afgelopen vrijdag op het werk echt klaar en teveel. Ik had die week alleen de dinsdag gewerkt en hoefde de vrijdag pas weer. Ik heb lekker rustig bij kunnen komen van de dinsdag en heb dit dan ook gedaan maar ondanks dat zat ik vrijdagmorgen toch weer met de tranen over mijn wangen van de rugpijn. Eigenwijs als ik ben toch gaan werken en daar compleet ingestort.. Na een flink potje te hebben zitten janken en een uur verder met de leidinggevende van dat moment toch maar besloten dat het nu echt klaar is en ik echt aan mezelf moet gaan denken dus dat gaan we nu dan maar doen. Maar jeetje wat voelde ik me schuldig tegenover mijn collega’s want je snapt natuurlijk ook wel dat de eerste dingen die door mijn hoofd schoten voor mij best heftig waren. Zoals  ‘ maar nu moeten hun komen opdraven voor mijn uren’ & ‘maar ik ben zwanger zei niet nu hebben zei last van mijn zwangerschap’  & ‘nu komen jullie écht in de war met de planning’ en ga zo nog maar even door. Gelukkig was mijn leidinggevende heel nuchter en rustig en liet me ook meteen inzien dat ik me daar hélemaal niet mee bezig hoef te houden en lekker naar huis ging en goed voor mezelf en die kleine zou gaan zorgen in plaats van mezelf zo weg te cijferen voor andere. Dus zo gezegd zo gedaan. Nu zit ik officieel in de ziektewet en moet oprecht wennen aan het idee dat ik nu rustig op mijn gemak het huishouden kan doen. Wat vandaag niet gaat komt morgen wel en anders overmorgen. En ja dan is het maar even minder schoon of opgeruimd wat ik niet kan kan ik nu gewoon niet en komt wel op ’n goede dag dat ik het wel kan. En anders heb ik altijd nog een heeeele lieve vriend die mij helpt! Duss… dit is een beetje hoe het er nu voorstaat in mijn zwangerschap. Het is weer ’n hele lap tekst en we gaan nu weer stoppen met ‘negatief’ zijn  maar nu zijn jullie wel weer up-to-date wat betrefd hoe het nu met mij en mijn zwangerschap gaat.

Als er ooit dingen zijn die jullie graag van me willen weten of jullie een leuke tag of iets dergelijks hebben laat het me weten dan kan ik hier rekening mee houden en jullie vragen beantwoorden!

Liefs Kelly

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.