De 20 weken echo, wij krijgen een…..

boy or girl

Op woensdag 30 november hadden wij de afspraak voor onze 20 weken echo. Spannend!! Nou in dit geval dubbel zo spannend omdat mijn zus op dinsdag 29 november bevallen was van haar zoontje. Waarom is het dan dubbel zo spannend zou je zeggen? Nou omdat zij in het ziekenhuis lagen en ik en Sander de dinsdag allebei gewoon aan het werk waren hadden we nog geen tijd gehad om naar het ziekenhuis te kunnen ( ik werk op dinsdag altijd tot 20.00 uur) en tegen de tijd dat het wel zou kunnen was er geen bezoek uur meer. BALEN! Want je wilt natuurlijk dat kleine schattige mannetje meteen ontmoeten! Maar nog 1 dagje geduld hebben en dan konden wij de kleine Jax ( spreekt het uit als Djex) eindelijk ontmoeten! Door naar de echo..

Voor sommige zal het geen verrassing meer zijn wat het geslacht van ons kindje is omdat zei het al eerder op social media gelezen hadden. Ik ben natuurlijk ook pas later begonnen met bloggen. Maar voor degene die het nog niet wisten bij deze.

 Woensdag 30 november de dag.. Onze afspraak stond gepland om 11 uur. Dus wij samen, ik vol spanning & Sander zo nuchter als die is, om half 11 richting Boxmeer. In de auto even gehad over of we dachten dat we een jongen of een meisje zouden krijgen? Nou werkelijk ik heb echt al die tijd geen flauw idee of gevoel gehad van dit is het! Maar zegt Sander als je moest kiezen wat denk je dan? Degene die het goed zou hebben zou getrakteerd worden op een lunch door de ander. ( grote onzin natuurlijk want we hebben 1 bankrekening) Maar het ging om het idee. Mijn antwoord daarop was dat ik dan toch voor een meisje zou gaan. Niet omdat ik dit persee wilde of een voorgevoel had maar omdat ik eerder die week stomtoevallig gedroomd had dat we een meisje zouden krijgen. Dus ik ging voor een meisje & Sander voor een jongen.

20161130_142849.jpg

Eenmaal in het prenataal screeningscentrum moesten we zoals gewoonlijk weer even wachten en werden we rond 11.00 uur geroepen dat we dan naar binnen mochten komen. Even voorgesteld etc. en aan tafel gezeten met die mevrouw over hoe en wat ze precies ging bekijken én of we uiteraard het geslacht wilden weten..? Nou ze had haar zin nog niet afgemaakt of er kwam een enthousiaste volmondige JA! van mij uit.. OEPS.. wel heel enthousiast haha. Maar dit maakt ze volgens mij vaker mee want het deed haar vrij weinig.

Nou daar gingen we dan.. Ik mocht gaan liggen en de echo kon beginnen. Meteen toen ze mijn buik raakte met dat apparaat ( weet niet hoe het heet) zagen we ons kleine wondertje in beeld! Wat was hij/zij gegroeid in die tijd! Wat een gevoel van trots gaat er op dat moment door je heen als je dan je bloedeigen kindje in je buik ziet liggen trappelen en bewegen met de handjes.. WAUW!.. Ze begon eigenlijk meteen met alles te controleren zoals of er 2 benen en 2 voetjes te zien waren? 2 armpjes 2 handjes? Zitten de organen op de juiste plek en zien de hersentjes er goed uit? Ja dit was allemaal in orde.. Nou snappen jullie natuurlijk wel dat ik op dat moment alleen nog maar bezig was met het stiekem te kijken of ik het geslacht al kon zien.. Nee dus en het eerste stukje informatie heb ik dan ook een beetje gemist.. Oeps. Eenmaal mijn aandacht helemaal op haar gevestigd en het verhaal goed aan kunnen luisteren zonder alleen maar bezig te zijn met het geslacht van ons kindje kwam ze bij het punt dat ze over het buikje aan het vertellen was ze keek naar de blaas etc. en op dat moment konden we dus eigenlijk allang zien wat het geslacht was maar toen was ik juist zó gefocust op haar verhaal dat ik er werkelijk waar niks van gezien heb.. zo typisch haha. Eerst alleen maar gefocust op het geslacht ( superstom achteraf want het maakt geen moer uit) en dan niks zien haha. Maar ze was dus mooi aan het vertellen over het buikje dat het er prima uitzag en dat we vast en zeker wel al hadden gezien dat we een JONGEN zouden krijgen? uhh nee?? Nou bij deze dus gefeliciteerd jullie krijgen een zoontje! En ooh jongens wederom dat gezicht van Sander.. GE-WEL-DIG zo trots als een pauw want hij kreeg een zoon! Het eerste wat hij dan ook zei was nou word het Maas-Events en zoon..( zijn bedrijfje) waarop ik oja tuuuurlijk antwoordde. Hier had hij het namelijk al een paar keer over gehad.

echo jongen

Vrij snel nadat we het geslacht wisten heeft ze nog wat extra dingetjes nagekeken ivm met Sanders hart etc. of ze bij onze kleine man nog wat afwijkends zag maar dit was niet het geval. Wel wil ze mij rond de 32 weken weer even op controle hebben omdat mijn placenta vrij laag ligt bij de uitgang van mijn baarmoedermond en ze wil dan controleren of deze mee naar boven gegroeid is. Niks ernstig maar ze wil het wel even gecontroleerd hebben. Verder was ons mannetje helemaal in orde en ietwat aan de lange kant zoals lange beentjes en lange armpjes maar ook niks om zorgen over te maken het waren geen afwijkende dingen ofzo. Uiteindelijk daar onze echo en gesprek afgesloten en doooooor naar mijn kleine neefje!

Ik en Sander hadden het erover gehad dat dit keer dan onze Jaimy degene zou zijn die als eerste wist wat het geslacht van ons kindje zou worden omdat Kim als eerste van de zwangerschap afwist. Hier waren we het dan ook beidde over eens. Dus wij vol goede moed het ziekenhuis binnen lopen even gauw iets eten en door. Op het moment dat wij naar boven willen lopen je raad het al.. komen we Kim tegen. ONEEEE niet de bedoeling. Even over Jax gehad ( zei kwam ervanaf en wij gingen erheen) en op het einde vroeg ze en?? Een neefje of nichtje? Zeg dan maar eens zeg ik niet.. Dus Kim wist wederom als eerste dat wij een jongen zouden krijgen. Geen probleem opzich want het is niet iets heel spectaculairs ofzoo maartoch. Eenmaal bij Jaimy helemaal verliefd op de kleine Jax. Wat een prachtig ventje! En wat een mini! ( 1 maandje te vroeg) Na even flink geknuffeld en gepraat te hebben verteld dat Jax een neefje zou krijgen.. Dat vonden tante Jaimy en ome Rudy natuurlijk geweldig! 2 van die koters en ook nog eens van dezelfde leeftijd.. Ojeeee wat gaat dat brengen haha. Maar al met al een geslaagde ochtend.

Vanuit het ziekenhuis gingen wij meteen door naar Kim. Zei zou een foto maken van ons met de bekendmaking van het geslacht. We wouden dit eigenlijk met een taart doen maar omdat ik tegen het probleem aanliep dat ik 18 man bij elkaar moest krijgen en dan ook nog eens rond 5 december kwamen we erachter dat hem dat dus echt niet ging worden. Dus ik heb iets anders bedacht. ( en vond dit achteraf veeeel leuker). Eenmaal de foto’s klaar even bewerkt en naar huis. Thuis heb ik het eerst naar de ouders/broers/zussen/vrienden gestuurd en een paar uur later heb ik het op social media gezet. Wat een leuke reacties weer van iedereen!

bekendmaking

Nou het was een hele lap tekst weer.. Het typt ook zo makkelijk weg als je enthousiast bent! Hopelijk niet té lang voor jullie. Tot de volgende keer.

Liefs Kelly.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.